بازداشت موقت

نظرات

بازداشت موقت

در اصطلاح حقوقی بعضی از حقوقدانان بازداشت موقت را « دستوری می دانند که توسط بازپرس صادر و در اجرای آن متهم دستگیر و برای ادامه تحقیقات و محاکمه به زندان تحویل می گردد.» ( گارو ، ۱۳۷۰ ، ۲۹۵ ) بعضی نیز معتقدند بازداشت موقت عبارت است از : « سلب آزادی از شخص یا مال او با حالت انتظار ترخیص. صورت  اول بر توقیف شخص و صورت دوم بر توقیف مال صدق می کند. » ( جعفری لنگرودی ، ۱۳۸۶ ، ۷۹۶ ) بعضی نیز معتقدند : « توقیف احتیاطی یا موقت عبارت است از بازداشت و زندانی نمودن متهم یا مظنون به ارتکاب جرم در طول یا  قسمتی از مراحل تحقیقات که ممکن است تا پایان محاکمه و صدور رأی و اجرای حکم قطعی ادامه پیدا کند . » ( نیکزاد ، ۱۳۵۳ ، ۱۳۵ ) . در تعریف دیگری آمده است : « بازداشت موقت عبارت است از تصمیم دادگاه ( مرجع قضایی) دایر بر توقیف متهم پس از تفهیم اتهام بر او. » ( شاملو احمدی ، ۱۳۸۰ ، ۲۴۷ ) توقیف احتیاطی متهم از شدیدترین قرارهای بازپرس می باشد و عبارت است از دستور زندانی کردن متهم و برحسب مورد عدم ملاقات زندانی با اشخاص خارج حتی در مواقعی که به موجب مقررات  زندان ملاقات زندانیان برای مدت کوتاهی اجازه داده شده  است . ( ناصر زاده ، ۱۳۷۳ ، ۹۷ )

با این همه، به نظر می رسد بهترین تعریفی که تا کنون از مفهوم بازداشت موقت بیان شده عبارتست از : « بازداشت موقت متهم که از آن در حقوق کیفری ایران به توقیف احتیاطی نیز تعبیر شده است ؛ عبارت است از سلب آزادی از متهم و زندانی کردن او در طول تمام یا قسمتی از تحقیقات مقدماتی توسط مقام صالح قضایی. این سلب آزادی از متهم ممکن است در طول جلسات رسیدگی دادگاه و تا صدور حکم قطعی نیز ادامه یابد.» ( آشوری ، ۱۳۸۸ ، ۲۰۴ )

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *