ده نکته حقوق مدنی ـ قسمت چهاردهم

نظرات

نکته صد و سی و یکم : فقط در مورد ماده ۲۳۳ق.م بطلان شرط موجب بطلان عقد می شود. از آنجا که شرط خارج از ارکان عقد اصلی است  و به منزله یک زائده حقوقی است که از قرارداد اصلی کسب اعتبار می کند ، بطلان شرط تاثیری در بطلان عقد ندارد .

نکته صد و سی و دوم : لزوم و جواز از احکام است ، هیچ عقد لازمی جایز نمی شود و هیچ عقد جایزی لازم نمی شود . در صورتی که عقد جایز در ضمن عقد لازم شرط شود فقط مشروط علیه حق فسخ عقد را نخواهد داشت .

نکته صد و سی و سوم : در صورتیکه شرط ، ضمن ایجاب و قبول تحقق  یابد یا عقد متبایناً بر شرط منعقد شود ، آثار شرط ضمن عقد در چنین مواردی اعمال خواهد شد .

نکته صد و سی و چهارم : هرگاه ثابت شود عقد منعقده متبایناً بر شرطی واقع شده است ، بدون درج شرط در ضمن عقد ، آثار شروط ضمن عقد بر  آن بار خواهد شد .

نکته صد و سی و پنجم : پس از انعقاد عقد ، قرارداد آثار خود را خواهد داشت و چون ایجاب قبول ، مطلق بوده ، نمی توان هیچ شرطی را به آن ضمیمه نمود . و چنین شرطی ، خود قرارداد مستقلی است که بایستی شرایط اساسی صحت معامله را دارا باشد .

نکته صد و سی و ششم : عقد لازم خصوصیتی ندارد که گفته شود شرط فقط در ضمن عقد لازم قابل درج است .

نکته صد و سی و هفتم : شرط در ضمن هر عقدی قابل درج است .

نکته صد و سی و هشتم : تا زمانی که  عقد جایز اصلی به حال خود باقی است دلیل بر قابل فسخ بودن عقد جایز تبعی وجود ندارد زیرا تا عقد پا برجاست شرط نیز پابرجا خواهد ماند .

نکته صد و سی و نهم : هر گاه هریک از طرفین معامله به اعتباری مشروط له و به اعتباری مشروط علیه باشند ، فقط با تراضی همدیگر حق فسخ عقد جایز را خواهند داشت .

نکته صد و چهلم : چه بسا شرطی مالیت نداشته باشد اما دارای نفع عقلائی باشد . بنابراین نمی توان گفت شرطی که مالیت ندارد باطل است .

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *