راجع به طلاق توافقی

طلاق توافقی نهادی نسبتاً نو در حقوق خانواده است، که توافق زن و شوهر برای طلاق و قطع تمامی وابستگی‌های مالی و غیرمالی و تعیین تکلیف نسبت به وضعیت فرزندان مشترک را به محکمه‌ی خانواده برده و با تحصیل گواهی عدم امکان سازش، مقدمه‌ی انجام انحلال نکاح را فراهم می‌کند. طلاق یک ایقاع تشریفاتی است و قانون مدنی آن را در انحصار مرد قرارداده است اما طلاق توافقی که در آن با توافق زوجین مراجعه به دادگاه جهت اخذ گواهی عدم امکان سازش صورت می‌گیرد تا حدودی به طلاق خلع یا مبارات نزدیک است. می‌توان آن را اقاله تشریفاتی عقد نکاح دانست. هرچند اقاله نکاح را مخالف نظم عمومی دانسته‌اند و به همین جهت آنرا باطل می‌دانند اما با تشریفاتی قلمداد کردن این عمل حقوقی نظارت دادگاه در تحقق آن، ایراد مخالفت با نظم عمومی نیز وجود نخواهد داشت.

طلاق توافقی علاوه بر تعارض با برخی احکام فقهی طلاق، فاقد تعریفی جامع در قانون ایران است و در مقام اجرا نیز با موانع و مشکلاتی روبرو است. عدم رعایت مفاد مندرج در قانون یا صرفا اجرای صوری آن، موجب تسهیل جدایی و افزایش آمار طلاق در جامعه ایرانی شده که با سیاست شریعت اسلامی منافات داشته و در این سالها چالش اساسی در تحکیم بنیان خانواده ایجاد کرده است .

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *