مبانی فقهی اصلاح ذات البین

متوسطخوبخیلی خوبعالیبسیارعالی (امتیاز دهید)
Loading...

با مراجعه به متون اسلامی ، آیات قرآن و روایات می توان جلوه هایی از عدالت ترمیمی را ملاحظه کرد مکتب جلوه هایی از عدالت ترمیمی را ملاحظه کرد مکتب اسلام ، به منظور پیشگیری از جرم و ایجاد جامعه ای سالم برنامه هایی ارائه کرده است که رعایت آن تاثیر بسزایی در کاهش ارتکاب جرم و کمک به دولت در کنترل جرم دارد و در موارد ضرور و به عنوان آخرین راه حل ، نوبت به کیفر و تنبیه افراد متخلف می رسد . یکی از برنامه های مهم و موکد در دین اسلام در مقابله با اختلاف های حقوقی از جمله اختلاف های کیفری که فراتر از یک دستور اخلاقی است ، « اصلاح ذات البین » است که با مشارکت آحاد جامعه ی اسلامی و شرکت فعال و آزادانه ی طرفهای اختلاف صورت می گیرد و در پی ایجاد صلح و آشتی . دوستی بین طرفهای اختلاف از ترمیم و جبران خسارت وارد شده است . در آیات و روایات متعددی به اصلاح ذات البین پرداخته شده است که نشان از اهتمام دین مقدس اسلام به این برنامه ی مهم است ، زیرا دارای آثار فردی و اجتماعی مفیدی برای طرفین جامعه و اختلاف است .بهترین وکیل تهران

« اصلاح » مصدر ثانی مزید در باب افعال از ریشه ی « ظلم » است و « صلح » به معنای نیک گردیدن ، آشتی، سازش ، آرامش ، امنیت ، آسودگی ، عدم فساد وتباهی ، نبودن اختلاف و دینداری بین مردم است و « اصلاح » در معنای احسان و نیکی کردن ، نیکو کردن ، آبادانی ، بهبودی ، بر طرف کردن فساد و تباهی ، سازش دادن ، ایجاد صلح کردن و آشتی دادن به کار رفته است .

اصلاح ذات البین به معنای نیکوکردن حالت فساد و رابطه ی بدی که بین اشخاص یا گروهی پدید آمده و بر وارده کردن تیرگی روابط ایجاد شده بین آنهاست . وکیل پایه یک دادگستری

درواقع اصلاح ذات البین در معارف اسلامی به  معنای زدودن اختلاف و نزاع بین افراد مردم ، آشتی دادن آنها و ایجاد و صلح و سازش و دوستی بین آنهاست . در ادامه ابتدا تعدادی از آیات مربوط به اصلاح ذات البین بررسی و سپس برخی از روایات در این مورد بیان می گردد .

الف ـ اصلاح ذات البین در قرآن کریم

خداوند در قرآن کریم به دفعات ، مسلمانان را به اصلاح بین مردم امر فرموده و آنها را در اختلافات بین خود توصیه و سفارش به مصالحه کرده و صلح را برتر و بهتر معرفی کرده است . در واقع خداوند هم به اصلاح و ایجاد سازش بین مسلمانان امر کرده است هم طرفین اختلاف و منازعه را به سازش و مصالحه توجیه و سفارش نموده است .

ـ اصلاح و ایجاد سازش

قرآن کریم در آیه ی ۱ سوره انفال همواره دستور تقوای الهی به صراحت دستور به اصلاح ذات البین می دهد .

« یَسَنألُونَکَ عَنِ الانفال قُول الانفال الله و الرسولِ فاتَقوا الله و الرسولِ فَاتّقوُ الله و اَصلحُوا ذات بینَکم »

از تو در باره ی (تقسیم ) انفال می پرسند ، بگو ( حکم تقسیم ) انفال مختص به خدا و رسول (او) است ، پس از خداوند پروا کنید و بین خودتان آشتی کنید .» این آیه در مورد اختلاف و مشاجره ای که بین بعضی از مسلمانان درباره ی نحوه ی تقسیم غنائم جنگی ( پس از جنگ بدر ) پیش آمده بود ، نازل شده است . در ابتدا حکم مالکیت غنائم جنگی بیان شده و غنائم جنگی از آن خداوند متعال و پیامبر ( ص) عنوان شده است .  در ادامه به مسلمانان دستور داده است که تقوای الهی پیشه کنند و بین خود اصلاح و آشتی بر قرار کنند . این دستور کلی است و اختصاص به اختلافات در مورد غنائم جنگی ندارد و در هر موضوعی که بین دو نفر یا دو دسته (یا بیشتر) از مسلمانان پیش آید ، بر مسلمانان است که بین آنها صلح و دوستی برقرار کنند .

در جایی دیگر خداوند در صورتی که کار دو گروه از مومنان به نزاع و جنگ کشیده شود ، فرمان و دستور به آشتی دادن آن دو گروه می دهد :

« وَ انُ  طائفَتان من المومنین اقتلوا فاصلحوا بینهُما » ( سوره حجرات ، آیه ۷ )

و اگر دو نفراز مومنان باهم در افتند ، میان آنان سازش دهید . «

در ادامه آیه خداوند می فرماید : « فَان فاءت فاصلحوا بینهما ، بَعدیِ و انفصوا إنَ الله یحب المقسطین»

“و اگر باز آمد ، آنگاه میان آنان دادگرانه سازش دهید و به داد کوشید که خداوند دادگران را دوست دارد . »

بنابراین اصلاح و ایجاد صلح و سازش باید در سایه عدالت و بازگرداندن حق هرکس به او صورت گیرد و همراه با جبران و ترمیم خسارتهای وارد شده باشد.

قرآن کریم در آیه ۱۰ همین سوره می فرماید :

” انما المومنون اخوه فاصلحوا بین اخویکم “

« همانا مومنان برادرند ، پس بین برادرانتان آشتی برقرار سازید “.

قرآن کریم ، با این حکم کلی ، فلسفه ی اصلاح بین دو گروه متخاصم را بیان می کند و می فرماید مومنان همه برادر یکدیگرند و در صورتی که دو فرد یا دو دسته از مومنان بر سر هر چیزی با هم اختلاف پیدا کردند ، از یک طرف این دو با هم برادر هستند و از طرف دیگر ، شما هم برادر آنها هستید . در جامعه ی اسلامی همه باید خود را با هم برادر بدانند ، چه آنانی که با هم اختلاف دارند و چه دیگران و افرادی که قادر به حل اختلاف آنان و ایجاد صلح و آشتی بین آنها هستند . البته افراد مصلح و آشتی دهندگان باید از جانبداری و عدم رعایت عدالت پرهیز کنند  و تقوای الهی را پیشه کنند تا مشمول رحمت الهی شوند .

بنابراین اصلاح عادلانه و از روی عدالت در تعدیات و تجاوزات اشخاص جامعه علیه یکدیگر به این است که حق بزه دیده به او باز پس داده می شود و خسارتهای داده شده به او جبران گردد . بر این اساس در فرآیند اصلاح ذات البین بزهکار باید خسارت وارد شده بر بزه دیده را ترمیم و جبران نماید.

مساله ی اصلاح ذات البین از چنان اهمیتی در قرآن کریم برخوردار است که در چندین مورد تفسیری اصلاح و لزوم آشتی دادن افراد ، باعث تغییر حکم بعضی اعمال شده و به عبارتی دلیل لزوم اصلاح  ذات البین بر دلیل حرمت آن اعمال ، حکومت دارد و حکم اصلاح ذات البین در آن موارد بر حکم حرمت آن اعمال پیشی می گیرد و حکم آن عمل تغییر می کند . قرآن کریم در مورد نجوا و سخنان در گوشی در حضور مردم و از یک  سو نجوا را از ناحیه شیطان معرفی می کند  و از سوی دیگر می فرماید در بسیاری از سخنان در گوشی خیر و سودی نیست  . در عین حال نجوا در کار نیک و با تقوا باشد و برای امر به کمک به دیگران با انجام کار نیک یا اصلاح بین مردم باشد ، مانعی ندارد و هرکسی که در جهت خشنودی خداوند چنین کند ، پاداش بزرگی نزد خداوند متعال خواهد داشت . بنابراین در صورتی که نجوا در جهت اصلاح ذات البین باشد ؛ نه تنها ممنوع نیست بلکه ممدوح نیز هست و پاداش الهی دارد .

قرآن کریم تغییر و تبدیل وصیت را گناه می داند ، اما اگر وصیت کننده عدالت را رعایت نکرده و برخی از بازماندگان را بدون دلیل بر دیگران برتری دهد یا وصیت به امور خلاف کند و وصیت او موجب اختلاف ، کینه و دشمنی بین بازماندگان شود ، در این حالت تغییر و تبدیل وصیت در جهت اصلاح بین بازماندگان جایز است و این تبدیل وصیت ، گناه محسوب نمی شود . بنابراین تغییر و تبدیل وصیت ، وصیت کننده که گناه بزرگی است در راستای اصلاح ذات البین جایز می شود و گناه آن برداشته می شود .

وفای به قسم لازم است و شکستن آن حرام و موجب مواخذه بر آن است ، لکن در جهت اصلاح ذات البین شکستن قسم روا و در مواقعی لازم می شود

قرآن کریم می فرماید :

” وَ لا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَهً لِأَیْمانِکُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ تُصْلِحُوا بَیْنَ النَّاسِ “

و خداوند را دستاویز سوگندهای خود نسازید که از کار نیک و پرهیز کاری و اشتی دادن بین مردم ، تن بزنید.”

در توضیح این آیه از امام صادق (ع) نقل شده است که ” اگر برای اصلاح بین دو نفر خوانده شوی نگو قسم خورده ام که این کا را نکنم .” در این آیه نیز اصلاح ذات البین در ردیف کار نیکو و تقوا قرار گرفته است.

 به این ترتیب اصلاح ذات البین و سازش دادن بین مردم از نظر قرآن کریم اهمیت بسیار دارد ، از برنامه های مهم اسلام به شمار می رود و مسلمانان باید در جهت رفع منازعه و اختلاف برادران دینی خود تلاش کرده و بین آنها آشتی برقرار کنند .

۲ ـ مصالحه و سازش

مصالحه ، اقدامی طرفین در انحراف جریان رسمی رسیدگی های قضایی به یک مسیر غیر کیفری و خارج از قلمرو اقتدار دستگاه عدالت جزایی است ، به نحوی که معمولا بزه دیده و بزهکار با تسویه ی کامل تعارض خود با یک توافق آشتی و سازش ، هریک به گونه ای سود می جویند .

خروج از دایره ی رسیدگی های پیچیده ی رسمی ، در مهیا ساختن بزه دیده برای پذیرش جبران غیر رسمی تمام یا بخشی از خسارت وارد شده از سوی مجرم از یک طرف و رها شدن مجرم لکه ی ننگ محکومیت در دادگاه کیفری از طرف دیگر و نیز ظهور زمینه ی مناسب در اصلاح و باز پروری وی با احیاء احساس تشخص خاص از اعتماد وا همیت موجود در فضای آشتی و سازش ، ممکن است از بهره های ناشی از مصالحه تلقی شود . ( صادقی ، ۱۳۸۴ ، ۱۶۴ )  قرآن کریم افزون بر اینکه دستور به اصلاح ذات البین به عموم مردم می دهد به خود طرف های اختلاف و درگیری نیز توجیه به صلح ، مصالحه و آشتی می کند ، از جمله در تعهدات و تعارضات علیه تمامی اشخاص بعد از بیان حکم قصاص در این تعدیات توجیه به آشتی صلح و گذشت می کند .  در ادامه قرآن کریم برای نوع این تصور که با این وصف بزه دیده نباید تقاضای مجازات بزهکار را بکند و دست او در ظلم وستمش باز بماند و امنیت جامعه در معرض خطر قرار گیرد ، مادی طلبیدن بزه دلیل در جهت مجازات بزهکار اقرار نموده و مجازات را متوجه کسانی که به مردم ستم می کنند ، بیان کرده و مجازات بزهکار را حق بزه دیده دانسته است، اما باز تشویق به عفو و گذشت کرده و فرموده است : ” وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِکَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ “

به این ترتیب اسلام ضمن اینکه برای صیانت از امنیت جامعه و عدم تجری بزهکاران حق بزه دیده را تقاضای اعمال مجازات بزهکار در برابر ظلم و تعدی  که بر او کرده است ، به رسمیت می شناسد و مجازات بزهکار را مشروع و آن را پیامد تعدی علیه اشخاص دانسته است ، و از طرف دیگر ، به طور مکرر بزه دیده را تشویق و توجیه به گذشت از مجازات بزهکار کرده است .

 اما در صورتی که بزه دیده تمایلی به بخشش بزهکار و صلح با وی نداشته باشد ، اجباری بر او نیست و او ملزم به گذشت نیست . در این صورت راه برای رسیدگی به وسیله ی مراجع رسمی و محاکمه ی بزهکار باز است . در واقع شرکت در فرایند اصلاح و مصالحه اختیاری و داوطلبانه است . افزون بر این ، جنبه های کیفری مساله به دست بزه دیده است و اوست که می تواند  با بزهکار مصالحه کند و از مجازات او در گذرد .

 به این ترتیب ارتکاب بزه ، اقدامی علیه دولت و حکومت نیست ، بلکه اقدامی است که موجب خلل در روابط اشخاص جامعه می شود و این همان اصل اول عدالت ترمیمی است  .

ب ) اصلاح ذات البین در روایات

حضرت علی (ع) در آخرین روزهای حیات خویش به فرزندان خود امام حسن (ع) و امام حسین (ع) فرمودند : ” به شما و همه ی فرزندانم و هرکس را که وصیت نامه ی من به او می رسد به پرهیزکاری و نظم در امور و اصلاح ذات البین سفارش می کنم . من از جد شما شنیدم که می فرمود در اصلاح ذات البین از یک سال نماز و روزه برتر است. ”  ( حر عاملی ، ۱۴۱۵ ق ، ۱۸ ، ۴۴۱ )

در همین رابطه از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمودند : « بعد از انجام واجبات هیچ کاری که شخصی انجام می دهد ، برتر و بهتر از اصلاح بین مردم نیست » ( حر عاملی ، ۱۴۱۵ ق ، ۱۸ ، ۴۴۱ )

در معارف اسلامی از اصلاح ذات البین به عنوان صدقه ، یعنی کمک و یاری به مردم و افراد نیازمند نیز یاد شده است « صدقه ای که خداوند دوست دارد  ایجاد صلح و آشتی بین مردم است ، هنگامی که با هم دشمن می شوند و نزدیک کردن آنهاست ، هنگامی که از هم دور می گردند . » ( کلینی ، ۱۴۱۵ ق ، ۲ ، ۲۰۹ ) فراتر از آن ، اینکه اصلاح بین مردم از صدقه دادن به پول ، دوست داشتنی تر قلمداد شده است . امام صادق (ع) می فرمایند : « اصلاح بین دو نفر برای من دوست داشتنی تر از این است که دو دنیار صدقه دهم  . »

برای اقدام به اصلاح بین مردم ، اطمینان از حصول نتیجه لازم نیست و صرف تلاش و کوشش در جهت رفع خصومت ، کدورت و اختلاف بین مردم فی نفسه ممدوح بوده و به آن ترغیب شده و برای فردی که در راه اصلاح بین مردم قدم بر می دارد ، پاداش و ثواب فراوان مقرر شده است . از پیامبر گرامی اسلام (ص) نقل شده است : « کسی که در راه آشتی دادن دو نفر قدم بر دارد ، فرشتگان خداوند تا زمانی که بر می گردد ، بر او درود می فرستند و پاداش عبادت شب قدر به او اعطا        می شود.  » ( حر عاملی ، ۱۴۱۵ ق ، ۱۸ ، ۴۴۱ ) بنابراین خود سعی و تلاش در جهت اصلاح ذات البین مطلوب بوده و به خودی خود خوشبختی فرد   محسوب می شود .

تاکید بر اصلاح ذات البین چنان است که به رغم این همه دستور به صدق ، راستگویی و قرار داشتن دروغگویی در شمار گناهان کبیره ، اگر در راه اصلاح ذات البین برای ایجاد ظلم و دوستی بین طرفین لازم باشد سخن درونی گفته می شود ، مجاز است و نه تنها گناه نیست ، بلکه اصلا این سخن دروغ محسوب نمی شود و دارای ارزش و پاداش اصلاح ذات البین است . در روایت آمده است :

« اصلاحگر و آشتی دهنده دروغگو نیست » .

در روایتی دیگر آمده است : ” سخن بر سه قسم است : راست ، دروغ و ایجاد صلح بین  مردم ، سوال شد : اصلاح بین مردم چیست ؟ فرمودند : از شخصی در بالای فرد دیگری سخن می شنوی که اگر به گوش او برسد ، ناراحت می شود ، اما وقتی توان فرد را می بینی بر خلاف آنچه در مورد او شنیده ای ، به او می گویی از فلان شخص در مورد تو شنیدم که خوبی تورا این چنین و آن چنان می گفت . ”  ( محمدی ری شهری ، ۱۴۱۳ ق ، ۲ ، ۱۵۲۳ )

اصلاح ذات البین دارای چنان اهمیتی است که برای ایجاد صلح و دوستی از بیت المال مسلمین و از اموال در اختیار رهبر مسلمین ، باید هزینه کرد . بیت المال مسلمین بودجه ای است که از آن در جهت مصالح مسلمانان هزینه می شود ( نجفی ، ۱۴۲۲ ق ، ۴۳ ، ۴۴۵ ) و بر طرف کردن منازعات و حل اختلاف بین مسلمانان به ویژه در دماء از مهم ترین این مصالح است . ( نجفی ، ۱۴۲۲ ق ، ۴۳ ، ۴۱۵ ) یکی از منابع تامین بیت المال مسلمین زکات است که خداوند در آیه ی ۱۰۳ سوره ی توبه  به پیامبر گرامی اسلام ، گرفتن زکات را بیان فرموده است . در آیه ی ۶۰ همین سوره ، چگونگی هزینه کردن زکات را بیان فرموده و دو مورد از موارد آن را هزینه برای پرداخت بدهی بدهکاران ( غارمین ) و در راه خدا ( فی سبیل الله ) بر شمرده است . در صورتی که بدهکار قادر به پرداخت بدهی اش نباشد ، بدهی او از زکات و بیت المال پرداخت می شود . ( نجفی ، ۱۴۲۲ ق ، ۴۳ ، ۴۴۵ )  منظور از بدهی هم اعم است حتی اگر به واسطه ی تلف کردن مال شخصی دیگر و غیر آن باشد و اختصاص به خصوص قرض و دین ندارد . ( نجفی ، ۱۴۲۲ ق ، ۴۳ ، ۲۵۱ )

یکی از مصادیق بدهکار ( غارم ) که فقها متذکر شده اند ، کسی است که در راه اصلاح ذات البین و آشتی بین مسلمانان بدهکار می شود . ( طوسی ، ۱۴۲۳ ق ، ۱ ، ۲۵۱ ) حتی اگر فرد اصلاح گر برای رفع اختلافات و منازعه بین دو طرف اختلاف خسارات وارد شده به یکی از طرفین آنان را ناشی از عمل طرف مقابل می داند ، اما وی منکر نقش خود در آن است را از مال خود بپردازد ، می توان از بیت المال به وی پرداخت کرد . ( نجفی ، ۱۴۲۲ ق ، ۱۵ ، ۳۷۰ )

در روایات آمده است که امام صادق (ع) به یکی از کارگزاران مالی خود فرمودند : « در صورت مشاهده ی منازعه بین دو تن از پیروان ما ، با پرداخت از اموال من منازعه را  بر طرف و میان آنها آشتی بر قرار نما. »  ( کلینی ، ۱۴۲۱ ق ، ۲ ، ۲۰۹ )

بر این اساس در راه اصلاح ذات البین و ایجاد صلح و آشتی بین بزه دیده و بزهکار می توان از بودجه ی عمومی استفاده کرد .

افزون بر این ، در مواردی که بزهکار شناخته شده نیست یا توانایی جبران خسارتهای وارد شده از طریق دیگری میسر نباشد ، ترمیم و جبران خسارت های وارد شده به  بزه دیده با پرداخت از بودجه ی عمومی باید  صورت گیرد و رضایت بزه دیده حاصل شود .

به این ترتیب رویکرد اسلام به اصلاح ذات البین به نوعی جنبه ی عمومی دارد .

ج ) رویکرد ترمیمی اصلاح ذات البین

رویکرد اسلام به هنجار شکنی و تعدی به اشخاص اعم از جسمانی و معنوی  و اموال ، جنبه ی ترمیمی دارد . یکی از سازو کارهای این رویکرد ، اصلاح ذات البین است . ساز و کار اصلاح ذات البین عمومیت دارد و شامل کلیه ی موارد اختلاف ، مشاجره و منازعه اعم از امور حقوقی و امور کیفری می شود . آنچه در عدالت ترمیمی مطرح است ، با ساز و کار اصلاح ذات البین مطابقت دارد و نتیجه ی مورد نظر در الگوی عدالت ترمیمی که حل اختلاف ناشی از ارتکاب بزه از طریق ترمیم به جبران خسارت های وارد شده بر بزه دیده و صلح و آشتی بین طرفین و برقراری صلح محلی است با ، اعمال سازوکار اصلاح ذات البین بر آورده می شود . به عبارتی هم اصول و هم اهداف عدالت ترمیمی در اصلاح ذات البین موجود است و عدالت ترمیمی در پرتو ذات البین اعمال و اجراست . اجرای اصلاح ذات البین دارای آثار متعددی است ، مانند اجرای عدالت ، ترمیم خسارات وارد شده بر بزه دیده و اصلاح او ، پیشگیری از تعداد بزه و بزه دیدگی ، مشارکت جامعه محلی در واکنش به ارتکاب بزه و حل و فصل مسائل ناشی از ازتکاب آن ، کاهش بار دستگاه قضایی و ضابطان قضایی ، قضا زدایی و کیفر زدایی که همه از نتایج اجرای نظریه ی عدالت ترمیمی است .

***گروه وکلای سفیر صلح را به خاطر بسپارید***
موسسه حقوقی سفیر صلح با دارا بودن کادری با تجربه و متعهد و استفاده از اعضای هیئت علمی دانشگاه و وکیل پایه یک دادگستری آماده خدمت رسانی و ارائه خدمات حقوقی ـ وکالتی و مشاوره در کلیه امور حقوقی ـ کیفری ـ ثبتی ـ خانواده و بین الملل می باشد .
ما بهترین وکلا را در ایران به شما معرفی می کنیم . سایت سفیر صلح اولین سایت و مرکز تخصصی اطلاع رسانی حقوقی در کشور است که مشغول فعالیت های علمی و تحقیقاتی می باشد . گروه وکلای سفیر صلح با معرفی برترین کادر وکلا در مناطق مختلف تهران و شهرستان های مختلف کشور حضور دارند و در رفع مشکلات حقوقی و کیفری ، ثبتی و خانواده به شما کمک می کنند . همین حالا می توانید از طریق صفحه تماس با ما از یکی از وکلای متخصص موسسه وقت ملاقات بگیرید و مشکل حقوقی خود را با ایشان در میان بگذارید .
اما چرا برای حل مشکل حقوقی خود گروه وکلای سفیر صلح را انتخاب می کنید ؟
جواب مشخص و مبرهن است ؛ زیرا :
۱ ـ وکلای موسسه حقوقی سفیر صلح با شما صادق هستند و رویه کار در این مجموعه به این صورت است که بمحض ارجاع پرونده اقدامات عاجل و حقوقی راجع به آنها صورت می گیرد .
۲ ـ متخصصین ما دارای تسلط و تجربه کافی در امر وکالت می باشند و همگی دارای رزومه موفقی می باشند . اغلب همکاران این مجموعه علاوه بر تحصیلات تخصصی در یک رشته خاص ، در یک رشته فوق تخصصی نیز آموزش دیده و مهارت دارند .
۳ ـ آخرین موسسه و دفتری که برای به دست آوردن حق و حقوق خود به آن مراجعه خواهید کرد ، موسسه حقوقی سفیر صلح خواهد بود : مطمئن باشید که به حق خود خواهید رسید .
جهت آگاهی بیشتر می توانید با شماره تلفن ۲۶۶۴۳۹۰۸ ۰۲۱ یا ۰۹۱۲۸۴۷۲۹۸۴ تماس حاصل نمایید .

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *